تاریخ انتشار: 1396/4/4
تعداد بازدید: 647

راه های ورود به بازارهای خارجی (بین المللی)

راه های ورود به بازارهای خارجی (بین المللی)



شناخت کامل از بازار،آداب و  رسوم، نیازهای مردم و داشتن تسلط کامل بر قانون کشورهای مختلف از جمله مواردی است که باید قبل از ورود به بازارهای بین المللی (خارجی) در نظر گرفت این نکات از جمله مواردی هستند که موجب راه اندازی یک کسب و کار موفق می باشند.
به کمک تحقیقات بازار داخلی و روش های کسب و کار در بازار داخلی و مقایسه آن ها با بازار خارجی می توان میزان موفقیت کسب و کار را تخمین زد.
روش های مختلفی برای ورود به بازار وجود دارد ولی باید این نکته را در نظر داشت که هر استراتژی وروش موفقی در بازار های خارجی قابل اجرا نخواهند بود.


نکات مهم قبل از ورود به بازار
1.    شناخت خوب از فرهنگ، آداب و رسوم به عنوان مثال نحوه امرار معاش مردم با یکدیگر، آشنایی با اعتقادات دینی، نحوه و از همه مهم تر شناخت کامل از قوانین بازار های خارجی.
2.    جمع آوری اطلاعات و آمارهای اقتصادی معتبر نظیر میزان نرخ تورم، تغییرات در نرخ ارز، میزان واردات و صادرات.
3.    شناخت جامع و وسیع از قوانین، مفاد مربوط به قراردادهای رسمی، داشتن چند نفر متخصص بومی در امور حقوقی در راستای استفاده از قوانین نانوشته رایج در کشور.
4.    ایجاد گروه های تمرکز، برای آزمایش بازارهای خارجی. درک کامل از فرهنگ کشورهای مورد نظر برای دستیابی به آمارهای دقیق برای طراحی سیستم های جدید در راستای تولید محصولات و ارائه خدمات.

5.    تحلیل رقبا. از مهم ترین گزینه ها قبل از ورود به یک بازار خارجی می توان از تحلیل رقبا که بخشی از تحقیقات بازار است را میتوان نام برد. اینکه تا بحال کسی سعی بر انجام کار مورد نظر در کشور مورد نظر را داشته یا خیر؟ مطالعه و بررسی چالشهای آن ها و میزان پیشرفت آنها در بازار؟ بالاتر از همه باید این نکته را در نظر داشت که چه چیزی باعث می شود تا شما منحصر بفرد باشید و مشتریان شمارا انتخاب کنند؟

صادرات مستقیم (Direct Exporting)
فروش مستقیم محصولات بدون واسطه در بازار هدف را صادرات مستقیم گویند. برخی از شرکت های بزرگ می توانند افرادی را برای عرضه و توزیع در بازار استخدام کرده ولی باید در نظر داشت که از افراد مجرب و مناسب برای اینکار استفاده کرد چون، این افراد با مشتریان ارتباط داشته و نماینده و چهره شرکت به حساب می آیند.

تولید تحت لیسانس  (Licensing)
یکی از روش های کم ریسک در تجارت گرفتن حق تولید و یا استفاده از نام و یا روش های تولید  یک شرکت به صورت قانونی در طی قراردادی به شرکتی دیگر برای تولید و یا ارائه خدمات مشابه در کشوری دیگر داده می شود را گویند.

خرید امتیاز(Franchising)
خرید امتیاز شرکت های بزرگ یکی دیگر از روش های راه اندازی کسب و کار در کشورهای خارجی می باشد که این امکان را برای صاحبین کسب وکار ایجاد می کند تا محصولات شرکت مادر را در جای دیگر بفروشد. مکدونالد یکی از بارزترین مثال ها در این امر می باشد.

شریک بومی(Partnering)
یکی از مهمترین عناصر در تجارت های بین المللی داشتن شریک تجاری بومی است. شریک تجاری بومی در بسیاری از کشورهای آسیایی یا در مکان هایی که شناخت کمی نسبت به مردم و فرهنگ و قوانین آنجا در اختیار باشد توصیه می شود. داشتن شریک تجاری بومی به فرآیند جذب مشتری و تعیین بازار هدف کمک می کند.

سرمایه گذاری مشترک (Joint ventures)
سرمایه گذاری مشترک صورت دیگری از شریک شدن است که در آن دو یا چند شرکت برای راه اندازی یک شرکت جدید و واحد برای انجام کسب و کار مشترک توافق کرده. تمامی سودها و زیان ها در این نوع کسب و کار بین طرفین نیز طبق توافقات انجام شده صورت میگیرد.

خرید شرکت (Buying a company)
یکی از بهترین روش ها برای ورود به بازار خارجی از طریق خرید یک شرکت بومی است.  از سویی این روش به شما کمک می کند تا قوانین برای شما برابر با مردم بومی آن کشور باشد همچنین از پرداخت هزینه های هنگفت برای تبلیغات و شناساندن محصول خود در بازار هدف نیز صرفه جویی می شود از سوی دیگر هزینه بر بودن این روش می تواند از جمله نکات منفی برای سرمایه گذاری باشد.

پیگی بکینگ (Piggybacking)
یکی از روش های ورود به بازارهای خارجی  پیگی بکینگ (Piggybacking) می باشد. به عنوان مثال شرکتی را در نظر بگیرید که یک محصول خاص و یا خدماتی منحصر به فردی ارائه می کند ومحصولات و خدمات خود را به شرکت هایی می فروشد که با بازارهای خارجی سروکار دارند. بدین ترتیب می توان گفت که بیشتر فعالیتهای مربوط به مارکتینگ و یا فروش محصولات خود را به دوش آن ها انداخته و محصولات خود را به صورت مجانی در بازارهای بین المللی شناسانده و بازار هدف را ایجاد کرده است.

کارهای پیمانی (Turnkey projects)
کارهای پیمانی (پیمان کاری) به فعالیت هایی نظیر راه سازی، ساختمان سازی،  فعالیت های مهندسی، کشاورزی و فعالیت های مشابه آنها گفته می شود. معمولا چنین پروژه هایی از ابتدا تا انتها در محل مقرر انجام شده و پس از اتمام واحد و یا سازه مورد نظر بلافاصله در اختیار خریدار و یا سفارش دهنده آن قرار میگیرد. معمولا سفارش دهندگان چنین پروژه هایی سازمان های دولتی و وزارت خانه ها می باشند که تضمینی بر انجام و پرداخت هزینه های پیمان کار می باشد.

سرمایه گذاری در مناطق محروم(Greenfield Investment)
یکی از دشوارترین کارها در زمینه تجارت بین المللی سرمایه گذاری در مناطق محروم می باشد. که سرمایه گذار بایستی خود زمین و وسایل را فراهم کند و پروژه خود را طبق قواانین و قراردادهای بسته شده به سرانجام برساند. با توجه به قوانین کشورها، سرمایه گذار باید تمام هزینه ها و چالش های مورد نظر در کار را به دوش بکشد و وظیفه واردات فناوری و فن آموزی و استفاده از کارگران و مهندسین مجرب را به عهده دارد.

مطالب مرتبط

برچسب ها: بازارهای بین المللی, تحلیل رقبا, تحقیقات بازار, بازار بین المللی

نام *:
ایمیل *:
نظر *:
    (نظر شما پس از تایید منتشر خواهد شد)